Wiosna w rozkwicie. Świat dookoła zrobił się kolorowy. W duchu wiosennych zmian Serwis również przeszedł drobne metamorfozy. Nowościami sypnęło także w asortymencie Mokate. Zarówno kawy jak i herbaty wzbogaciły się o nowe produkty. Na sklepowych półkach pojawiły się kawy ziarniste i mielone „Mokate tostato all’Italiana”. Promuje je energetyzujące hasło -”Cmokate! Pobudza temperament”. Kolorowo zrobiło się wokół Minutki. A to za sprawą jej owocowych odmian w trzech aromatycznych smakach. Minutka, coraz silniej zaznacza swoją obecność nie tylko na rynku ale i na ekranie telewizora. Wiosna to czas miłości. A że miłość niejedno ma imię, to o swoich wielkich miłościach opowiadają nam dwie Panie z Mokate Żory. »
Dawniej sądzono, że herbaty zielona i czarna produkowane są z dwóch różnych roślin.
Okazało się jednak, że dzięki odmiennym metodom obróbki uzyskać możemy wiele typów herbaty. Wśród ponad 3000 rodzajów herbat, wyróżniamy siedem podstawowych, którymi są: biała, zielona, Oolong, czarna, czerwona, aromatyzowana i prasowana.
Biała herbata
Wciąż jeszcze mało znana herbata z chińskiej prowincji Fukien. Jej młode pączki zrywane są jeszcze zanim się rozwiną, następnie poddawane są procesowi więdnięcia i suszenia. Jest to wyjątkowo subtelna herbata, której zwinięte pączki mają biało-srebrny odcień (czasem nazywane także Silver Tips – Srebrzyste Koniuszki). Herbaty białe dają bardzo jasny napar o kolorze słomy.
Zielona herbata
Herbaty zielone często określa się mianem „niefermentowane”. Świeżo zerwane liście pozostawia się do przeschnięcia, po czym poddaje obróbce cieplnej, aby zatrzymać proces fermentacji (utleniania), który zepsułby liść. W wielu miejscach w Chinach nadal stosuje się tradycyjne, ręczne metody, szczególnie przy produkcji najlepszych herbat chińskich, natomiast niektóre fabryki wprowadziły już procesy zmechanizowane. Przy obróbce tradycyjnej, świeże zielone liście rozkłada się cienką warstwą na bambusowych tacach i pozostawia przez godzinę lub dwie na słońcu. Następnie liście umieszcza się niewielkimi partiami w rozgrzanych rondlach i ręcznie miesza w szybkim tempie, aby odparowała z nich naturalna wilgoć. Po kilku minutach zmiękczone liście zwijane są w kulki, po czym umieszczane ponownie w gorących rondlach i energicznie potrząsane, następnie zwijane są powtórne lub zostawiane do wyschnięcia. Po około dwóch godzinach liście przybierają barwę matowo zieloną i nie przechodzą już więcej zmian. Ostatecznie zostają jedynie przesiane w celu wyodrębnienia grup o różnym rozmiarze liści. Rozróżniamy cztery rodzaje herbaty zielonej: liściasta, łamana (cięta), proszkowa i prasowana.
Herbaty Oolong
Zwykle herbaty te określane są jako „półfermentowane” lub też „niedofermentowane”. Produkcją Oolongów zajmują się Chiny i Tajwan. Liście przeznaczone do wyrobu chińskich Oolongów poddaje się obróbce bezpośrednio po zerwaniu. Więdną pozostawione na słońcu więdną, po czym są wstrząsane w bambusowych koszach, aby lekko otrzeć brzegi liści. W dalszej kolejności na przemian wstrząsa się je i rozkłada do suszenia, do czasu gdy powierzchnia liścia nieco zżółknie, a uszkodzone brzegi staną się lekko rdzawe (w wyniku reakcji z tlenem). Ten proces fermentacji (utleniania) po około dwóch godzinach zostaje zatrzymany procesem palenia. Liście herbat Oolong nigdy nie są połamane przez zwijanie.
Oolongi z Tajwanu poddawane są dłuższej fermentacji, są więc ciemniejsze w stosunku do chińskich i dają bardziej wysycony, ciemniejszy napar.
Czarna herbata
Choć metody używane przy produkcji, a także jej odmiany różnią się w zależności od regionu, obróbka czarnej herbaty ma zawsze cztery podstawowe etapy: więdnięcie, zwijanie, fermentowanie i palenie, czyli suszenie. Zebrane listki szybko poddawane są obróbce, przechowywane przez kilkanaście godzin w przewiewnym miejscu, gdzie tracą wodę i pewną ilość garbnika. W wyniku więdnięcia liście stają się bardziej elastyczne. Podczas zwijania liści następuje wymieszanie składników. Im ciaśniej zwinięte są liście tym mocniejsza jest herbata. Następnie liście rozkłada się na specjalnych stołach, gdzie przez 2-3 godziny przedmuchiwane są ciepłym i bardzo wilgotnym powietrzem. Dzięki temu procesowi fermentacji, liście zyskują brunatny kolor a zawartość garbnika jeszcze bardziej obniża się. W ten sposób przygotowane liście suszy się w temperaturze 90 stopni Celsjusza przez ok. 20 minut. Wówczas herbata staje się czarna i zawiera mniej niż 5% wody. Sortowanie liści według jakości odbywa się poprzez przesiewanie.
Pu-Erh
Chińska herbata czerwona o ziemistym i zapachu, zwykle prasowana w cegiełki lub tabliczki. Pu-Erh (najczęściej aromatyzowana bergamotką lub cytryną) reguluje przemianę materii, wspomaga pracę wątroby, obniża poziom cholesterolu, a także pozwala na zachowane energii przy niedoborze żywności.
Herbaty aromatyzowane
Do wyrobu herbat aromatyzowanych używa się herbaty zielonej, czarnej, a także Oolonga. Aromaty mieszane są z liśćmi w ostatnim stadium obróbki, tuż przed pakowaniem. Herbaty o zapachu owocowym uzyskuje się przez dodanie owocowych esencji zapachowych do spreparowanej już herbaty. Z kolei aby uzyskać herbaty jaśminowe, do zielonej lub czarnej herbaty dodaje się kwiaty jaśminu w całości.
Herbaty ziołowe
Napary z różnych ziół używane były w Egipcie już ok. 2500 p.n.e. Współcześnie zioła, owoce i różne korzenie wykorzystuje się do przygotowania napojów i wywarów leczniczych oraz napojów gaszących pragnienie. Takie części ziół i owoców, jak: drobne listki, kwiaty, małe owoce i kawałki łodyg zaparzane są we wrzątku i odstawiane do naciągnięcia, by w ciągu kilku minut tworzyć napary. Z kolei korzenie, kłącza, nasiona i suche owoce gotuje się przez kilka lub kilkanaście minut, otrzymując wywar.
Herbata owocowa
Gdy w Chinach odkrywano walory krzewu herbacianego, w Europie i północnej Afryce odkrywano coraz to inne zioła i owoce, używając ich do przyrządzania różnego rodzaju napojów i naparów. W starożytnej Grecji w świątyni Asklepiona (IV – III w. p.n.e.) powstały szkoły stosowania ziół. To za sprawą Asklepiadesa (I w. p.n.e.), Galena (131-200 n.e.), Paracelsusa (XV w.) rozpowszechniło się ziołolecznictwo i powstały ziołowe ogrody, zwane aptekami. Wiele ziół i owoców z bogatych zasobów przyrody znalazło zastosowanie w codziennym użytkowaniu.